Ιερά Μητρόπολις Γορτύνης και Αρκαδίας
ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ
ΤΟΥ ΠΑΝΟΣΙΟΛ. ΑΡΧΙΜ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΛΟΥ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΟΠΗΝ ΤΗΣ ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ Ι. ΜΗΤΡΟΠ. ΝΑΟΝ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΟΙΡΩΝ ΤΗΝ
31ΗΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008
Σεβασμιώτατε, αγαπητοί πατέρες και αδελφοί.
Ο δημιουργός του ορατού και αοράτου κόσμου Τριαδικός Θεός, είναι και ο δημιουργός του χρόνου. Και ενώ είναι άχρονος και αχώρητος, από άμετρη αγάπη για το πλάσμα του με την ενσάρκωσή του ως Θεάνθρωπος μπήκε στο χρόνο και σε τόπο και στην ιστορία.
Θα μπορούσε να σώσει το ανθρώπινο γένος με ένα νεύμα του ως παντοδύναμος. Όμως δεν θέλησε να σώσει τον κόσμο εξουσιαστικά, αλλά «εταπείνωσεν εαυτόν» και καλεί τον άνθρωπο στη σωτηρία δια του «οστις θέλει» σεβόμενος την προσωπική του ελευθερία.
Ό,τι πιο θαυμαστό γνώρισε η ανθρώπινη ιστορία απ̉ αρχής μέχρι και της συντελείας των αιώνων, μα και συγχρόνως ό,τι πιο ασύληπτο είναι η κένωση του Θεού, ως άκρα ταπείνωση, ως άκρα συγκατάβαση, ως άκρα θυσιαστική αγάπη. Θέλησε να διέλθει όλα τα στάδια της ζωής του ανθρώπου, δηλαδή από τη σύλληψη στη μήτρα της αειπαρθένου Θεοτόκου μέχρι και τον θάνατο, καθαγιάζοντας όλη την πορεία της ζωής μας. Και τις προϋποθέσεις της αιώνιας σωτηρίας μας δεν τις άφησε στη γη ως κάτι το ακαθόριστο αλλά το παρέδωσε στην Εκκλησία που ο Ίδιος ίδρυσε και της οποίας είναι η Κεφαλή. Ταμειούχος της χάριτος του Παρακλήτου είναι μόνο η Εκκλησία, σ̉ αυτήν παραδόθηκε «πάσα η αλήθεια» κατά την υπόσχεση του Κυρίου, σ̉ αυτήν και δι̉ αυτής τελούνται τα σωστικά μυστήρια. Η Εκκλησία είναι ο υπό του ιδίου του Χριστού φανερωθείς μονόδρομος προς τη σωτηρία και παραμένει αγία και άμωμος ανεξάρτητα από τα λάθη, τα πάθη και τις αστοχίες των λειτουργών της.
Οι Άγιοι μας διδάσκουν έμπρακτα τι είναι η Εκκλησία και πώς αυτή σώζει και όχι εμείς αυτήν. Αυτή είναι τό ιατρείο κι όλοι εμείς ποιμένες και ποιμενόμενοι, οι ασθενείς.
Μας διδάσκουν πώς να μην κολλούμε σε πρόσωπα των λειτουργών της προσωπολατρικά, αλλά και εμπαθώς όταν αυτά ξεφεύγουν από τη σωστή τροχιά. Στόχος μας πρέπει να είναι ο Χριστός και μόνον αυτός.
Απόψε φεύγει ένας χρόνος και πίσω του αφήνει μεγάλα παγκόσμια προβλήματα. Και στην πατρίδα μας και την Εκκλησία μας κληροδοτεί πόνο, σκανδαλισμό, αναστάτωση. Δυσάρεστος ο γενικός απολογισμός. Όμως η γενικότητα δεν απαλλάσει κανένα από την υποχρέωση της τίμιας προσωπικής αυτοκριτικής, για το πως στάθηκε ο ίδιος απέναντι στο Θεό και στον πλησίον του.
Ο χρόνος κυλά. Η μια μέρα διαδέχεται την άλλη και η Εκκλησία αδιάκοπα προτρέπει κατά τη λατρεία «τον υπόλοιπον χρόνον της ζωής ημών εν ειρήνη και μετανοία εκτελέσαι», «την ημέραν πάσαν, τελείαν, αγίαν, ειρηνικήν και αναμάρτητον..». Παρακαλεί το Θεό λέγοντας, «παράτεινον το έλεος σου…».
Η παράταση του ελέους του Θεού είναι να χαρίσει καιρό μετανοίας. Ὁ ληστής πάνω στο σταυρό αξιοποίησε τις τελευταίες ώρες της ζωής του που ήταν και τόσο τραγικές και κέρδισε τον παράδεισο.
Σεβασμιώτατε,
Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, η κάθε Τοπική Εκκλησία έχει το δικό της ιδιόμορφο ποιμαντικό αγώνα. Εμείς εδώ, ως η πρώτη Αποστολική Μητρόπολη και λίκνο του εκγχριστιανισμού της Κρήτης αλλά και πατρίδα των περισσοτέρων και μεγαλυτέρων Αγίων της, έχει την ιστορική ευθύνη όχι μόνο της διατήρησης της παραδόσεως, αλλά και της προκοπής του ποιμνίου της μέσα από τα σύγχρονα δεδομένα.
Αυτό το οραματισθήκατε εξ αρχής και με ταχείς ρυθμούς γίνανε πολλά, μεσοπρόθεσμα δε και μακροπρόθεσμα θα γίνουν περισσότερα. Μας δίνετε καθημερινώς πρακτικό μάθημα της αξιοποιήσεως του χρόνου και της αξιοποιήσεως των ευκαιριών, για να προάγεται το έργο της Εκκλησίας.
Μέσα στα πλαίσια των θείων ευλογιών της χρονιάς που πέρασε, ήταν και η επίσκεψη του Οικουμενικού μας Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου μετά των Προκαθημένων και Εκπροσώπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, για το έτος Αποστόλου Παύλου.
Η ευλογία αυτή δεν ήταν κάτι μόνο συμβολικό, αλλά και ουσιαστικό, διότι κατά τον πλέον επίσημο τρόπο και εκκλησιαστικώς κορυφαίο, έγινε αυτό που οι προηγούμενοι αιώνες παρέλειψαν. Δηλαδή θεμελιώθηκε το Βήμα του Απ. Παύλου στη Γόρτυνα για να μνημειώνει σε ημεδαπούς και αλλοδαπούς επισκέπτες το πέρασμα του Αποστόλου των Εθνών, την ίδρυση της Κρητικής Εκκλησίας, την εγκατάσταση του εκλεκτού του μαθητού ως Πρώτου Επισκόπου της Νήσου, την αποστολικότητα της Εκκλησίας μας, την έναρξη της εκλησιαστικής ιστορίας της Κρήτης από τον τόπο μας.
Όταν υπάρχει ο ασίγαστος ποιμαντικός πόθος για την οικοδομή του πληρώματος της Εκκλησίας, ο Θεός προνοεί τρόπους, επιβραβεύει κόπους και εγγυάται τα επερχόμενα καλά.
Κλήρος και λαός ευχόμαστε να είναι πολλά τα έτη σας, ευλογημένα, το δε νέο έτος 2009 μεστό ουρανίων δωρεών και καρπών αγαθών.
