Ιερά Μητρόπολις Γορτύνης και Αρκαδίας
Προσφώνηση ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ 2011
Σεβασμιώτατε, αγαπητοί πατέρες και αδελφοί.
Ένας ακόμη χρόνος εκπνέει απόψε. Ένας χρόνος με σελίδες της ζωής μας που γίνονται πλέον μέρος της προσωπικής μας ιστορίας, αλλά και της ιστορίας των άλλων με τους οποίους συνυπάρχουμε. Σελίδες που περιέχουν φως και σκοτάδι, αρετές και πάθη, πράξεις και απραξία, συνέπεια και αμέλεια, καρπούς και κενά. Για την αξία η απαξία τους συνήθως μιλούν άλλοι και πάντως ανάλογα με τον εσωτερικό τους κόσμο που τον χαρακτηρίζει η καλή ή κακή προαίρεση. Όμως ο άνθρωπος του θεού, τηρεί μεν αυτό που ο Χριστός παραγγέλλει «προσέχετε από των ανθρώπων» και συγχρόνως το «αγαπάτε αλλήλους», αλλά ουσιαστικά τον ενδιαφέρουν δύο κριτές. Ο ένας είναι η συνείδηση και ο άλλος είναι ο Δικαιοκρίτης Κύριος που είναι και ο αιώνιος μισθαποδότης για ό,τι πράττουμε. Εάν η ζυγαριά γέρνει στον υπολογισμό της γνώμης των ανθρώπων, τότε ο άνθρωπος πληρώνει καθημερινά ως τίμημα τις συνέπειες της παρακοής στην θεία αλήθεια που τόσο εναργώς λέει ο Απ. Παύλος «ει ανθρώποις ήρεσκον, Θεού δούλος ουκ αν ήμην».Δυστυχώς σε καθημερινή βάση κυριαρχεί ο πολύμορφος κακός λογισμός, που εξελίσσεται σε ανάλγητη πίεση, σε προσβολή, σε πρακτικό κακό. Όταν όμως μας νοιάζει η κρίση του Θεού, μπορεί μεν να λυπούμεθα κατά το ανθρώπινο, αλλά στο βάθος ειρηνεύουμε, γιατί γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι φιλάγαθος , φιλάνθρωπος, ελεήμων, οικτίρμων, πατέρας που αγαπά, που συγχωρεί και που τίποτε άλλο δεν τον ευαρεστεί όσο η μετάνοιά μας. Εκείνος μας χαρίζει τη ζωή και το χρόνο της ζωής μας, μας έχει ελεύθερους να πράττουμε το αγαθό ή το πονηρό, δεν είναι απών στον προσωπικό μας αγώνα, επιτρέπει τις δυσκολίες και τους πειρασμούς, αλλά δεν μας αφήνει αβοήθητους ακόμη και τότε που με παράπονο ευγενικό ή με αυθάδεια εκφράζουμε το «γιατί».
Όλοι βιώνουμε την αγωνία εξ αιτίας της οικονομικής κρίσης που την κάνουν αφόρητη τα Μ.Μ.Ε. για τους δικούς τους λόγους, αλλά δεν έχουμε δικαίωμα να ζούμε χωρίς ελπίδα. Αδικούμε τον εαυτό μας και προσβάλλουμε την ιστορία τούτης της πατρώας ελληνικής γης, που γνώρισε δια μέσου των αιώνων τις σκληρότερες θλίψεις, τα χειρότερα πολυχρόνια δεινά, τους έσχατους κινδύνους από αλλοεθνείς, αλλόθρησκους και ετεροδόξους βαρβάρους και όμως επέζησε, γιατί οι πρόγονοί μας δεν έχασαν την πίστη τους αλλά μείνανε κάτω από τα ματωμένα φτερά της Εκκλησίας τους. Την ελπίδα για έξοδο από κάθε δυσπραγία την έλεγε πάντοτε σοφά η λαϊκή πίστη και ευσέβεια με την φράση «έχει ο Θεός».
Αναφέρθηκε ο ομιλών προηγουμένως για πίστη εντός της Εκκλησίας. Ναι, διότι όχι μόνο εντός της Εκκλησίας υπάρχει η ασφάλεια της οδού της ψυχικής σωτηρίας, αλλά και διότι αποδείχτηκε μέσα από την εμπειρία των καιρών και χρόνων, ότι αυτή η πίστη κάνει τα θαύματα σε προσωπικό και εθνικό επίπεδο.
Η Εκκλησία ως Σώμα Χριστού είναι «Αγία και Άμωμος». Ούτε η αγιότητα των μελών της τη σώζει, ούτε η αμαρτωλότητά τους την καταστρέφει. Εν αυτή και δι᾽ αυτής μόνο οι πάντες μπορούμε να σωθούμε. Όλοι μας, από τον πρώτο μέχρι τον «ελάχιστο αδελφό» κατά τη φράση του Κυρίου, έχουμε αξία εντός της Εκκλησίας. Κανενός και η ελάχιστη προσευχή δεν πάει χαμένη. Κανενός και η παραμικρή διακονία ή η παραμικρή προσφορά σαν το «δίλεπτον της χήρας» δεν μένει ανευλόγητη. Αρκεί όλα να φέρουν την εκκλησιαστική σφραγίδα γνησιότητας που ο Θεός ως παντεπόπτης και καρδιογνώστης βάζει. Υπάρχει και καλό που δεν μπορεί να γίνεται εν τω κρυπτώ γι᾽αυτό και πρέπει να ελέγχουμε ως πρόσωπα τα κίνητρά μας, δηλαδή να είναι απαλλαγμένα λογισμών ανθρωπαρέσκειας. Να έχουν στόχο τους μόνο τη δόξα του Θεού. Ωστόσο ο Απ. Παύλος παραγγέλλει στο μαθητή του Επίσκοπο Τιμόθεο ως προς το εκκλησιαστικό έργο, «την διακονίαν σου πληροφόρησον».
Η κάθε τοπική Εκκλησία ασκεί το έργο της ανάλογα με τις δυνάμεις που διαθέτει σε έμψυχο και άψυχο υλικό, του Κυρίου συνεργούντος. Μέρος αυτού του έργου, από τη φύση του γίνεται φανερό, αλλά το μεγαλύτερο γίνεται εν τω κρυπτώ και το γνωρίζει ο Θεός.
Σεβασμιώτατε,
Και κατά το έτος που φεύγει, η Ι. Μητρόπολη μας με τις δικές Σας κατευθύνσεις έπραξε ό,τι μπορούσε, ενώ παράλληλα προχώρησε στις ενέργειες εκείνες που σιγά-σιγά θεμελιώνουν την προσφορά του μέλλοντος.
Οι ενορίες μας αποτελεσματικά οργανώνονται, οι Μονές της προσφέρουν απρόσκοπτα το πνευματικό τους έργο, η διοικητική και οικονομική διαφάνεια επιμελώς καθιερώνεται ως την τελευταία λεπτομέρεια και γίνεται συνείδηση. Το φιλανθρωπικό έργο αθόρυβα επιτελείται, το βιβλιοπωλείο λειτουργεί, ο ραδιοφωνικός σταθμός παρέχει 24ης βάσεως πνευματική τροφή. Το περιοδικό «εν εσόπτρω» και το ημερολόγιο τσέπης κυκλοφορούν. Η προσφορά στη νεότητα αυξάνεται σε πολλούς τομείς. Και το σημαντικό επίτευγμα της Επισκοπικής Σας μέριμνας, δηλαδή η ανέγερση του Πολιτιστικού-Πνευματικού Κέντρου εξασφαλίστηκε με το να ενταχθεί σε Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα αυτές τίς μέρες. Εκεί θα στεγασθούν πολλά όνειρα με χρηστές ελπίδες για το λαό μας και ιδιαίτερα τους νέους μας.
Για όλα όσα αναφέραμε και για όσα γίνονται από την ποιμαντική μέριμνα τών καλών μας κληρικών που φιλότιμα προσπαθούν, ας έχει δόξα το όνομα του Θεού.
Σας ευχαριστούμε υιικώς, Σεβασμιώτατε, για τους ανύστακτους κόπους Σας στη διακυβέρνηση του σκάφους της Αποστολικής μας Εκκλησίας. Ευχή του Ι. Κλήρου και του ποιμνίου Σας είναι να έχετε δύναμη πολύ στο έργο Σας διά πρεσβειών όλων των αγίων του ιερού τούτου τόπου, και να αξιωθείτε να δείτε πολλούς καρπούς που θα Σας δώσουν ανάπαυση και χαρά. Παρακαλούμε δε, να μεταφέρετε στην Μητέρα μας Εκκλησία και προσωπικά στον Οικουμενικό μας Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο την υιική μας αφοσίωση, την απέραντη αγάπη μας και τις καρδιακές μας ευχές, να είναι το έτος που ανατέλλει, έτος ευλογημένο και λιγότερο σταυρικό.
Ευχηθείτε παρακαλούμε και για μάς τους κληρικούς σας, να αποτελούμε αρμονικές χορδές της εκκλησιαστικής Σας κιθάρας καθώς θέλει ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος. Για δε το ποίμνιό Σας ευχηθείτε να του δίνει ο Θεός φωτισμό, υπομονή και δύναμη.
Την ευχή Σας και καλή χρονιά.-
† Αρχιμ. Χρυσόστομος Παπαδάκης,
Πρωτοσύγκελλος Ι. Μητροπόλεως Γορτύνης και Αρκαδίας
