Ιερά Μητρόπολις Γορτύνης και Αρκαδίας
Tὴν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς, 4 Ἰουνίου 2017, στὸν Ι. Μ. Ναὸ Ἁγ. Γεωργίου Μοιρῶν ἱερούργησε ὁ Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Μακάριος καί τέλεσε τό μνημόσυνο, ἐκτελεσθέντων ἀπὸ τὰ γερμανικά στρατεύματα κατοχῆς, τὴν 1η Ἰουνίου 1942.
Τόν πανηγυρικό τῆς ἡμέρας ἐκφώνησε ὁ κ. Γεώργιος Μ. Δαμιανάκης, συνταξιοῦχος Ἐκπαιδευτικός.
Ἐν συνεχείᾳ, στὸν ἔξωθεν χῶρο τοῦ ἐν λόγω Ἱ. Ναοῦ, ἔγινε ἐπιμνημόσυνη δέηση, καί ἀποκαλυπτήρια τιμητικῆς πλάκας, ἑλληνηστί, ἀγγλιστί, γερμανιστί, δαπάναις τοῦ εἰρημένου Ἱ. Ναοῦ, μὲ τὰ ὀνόματα τῶν ἐκτελεσθέντων.
Κατόπιν σχηματίσθηκε πομπή πρὸς τὸ κοιμητήριο τῶν Μοιρῶν, ὅπου τελέσθηκε Τρισάγιο ἀπό τόν Σεβ., ἔγινε προσκλητήριο τῶν ἐκτελεσθέντων, κατάθεση στεφάνων, τηρήθηκε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή στὴ μνήμη τους καί ἐψάλη ὁ Ἐθνικὸς Ὕμνος.
ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΤΙΜΗΤΙΚΗΣ ΠΛΑΚΑΣ
ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΝ 1η ΙΟΥΝΙΟΥ 1942 ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΡΟΚΡΙΤΟΥΣ ΤΩΝ ΜΟΙΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ, ΟΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ:
ΜΙΧΑΗΛ ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΠΟΛΑΡΗΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΟΥΝΤΡΑΚΗΣ
ΜΙΧΑΗΛ ΜΑΡΙΔΑΚΗΣ
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΜΙΓΚΛΑΚΗΣ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ
ΜΗΝΑΣ ΣΑΡΟΥΛΑΚΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΟΥΣΤΟΥΛΑΚΗΣ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΤΣΑΓΚΡΟΥΝΑΚΗΣ.
ΕΠΙΣΗΣ ΟΙ:
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΝΑΚΑΡΑΚΗΣ
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΑΝΔΡΑΚΗΣ
ΣΑΒΒΑΣ ΜΑΥΡΟΠΕΤΣΑΚΗΣ
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗΣ
ΚΩΝ/ΝΟΣ ΑΣΤΡΙΝΑΚΗΣ
ΕΚΤΕΛΕΣΘΗΚΑΝ ΜΕ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΤΡΟΠΟ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ.
ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΑΥΤΩΝ.
ΑΓΓΛΙΚΑ
ON JUNE 1ST 1942 THE FOLLOWING NOTABLES OF MOIRES WERE CONCENTRATED IN THIS AREA BY THE GERMAN OCCUPATION TROOPS. FROM HERE THEY WERE LED TO THE CEMETERY OF THE SETTLEMENT WHERE THEY WERE EXECUTED:
1) MICHAEL ZACHARIOUDAKIS 2) APOSTOLOS BOLARIS 3) ALEXANDROS MOUNTRAKIS 4) MICHAEL MARIDAKIS 5) ANTONIOS MIGLAKIS 6) NIKOLAOS PAPADAKIS 7) MINAS SAROULAKIS 8) DEMETRIOS HOUSTOULAKIS 9) GEORGIOS TSAGROUNAKIS.
ALSO THE FOLLOWING:
10) IOANNIS KANAKARAKIS 11) DEMETRIOS HANDRAKIS 12) SAVVAS MAVROPETSAKIS 13) GREGORIOS FRAGIADAKIS 14) KONSTANTINOS ASTRINAKIS
WERE EXECUTED IN THE MOSTLY INHUMAN WAY AT OTHER PLACES AND ON DIFFERENT DATES DURING THE GERMAN OCCUPATION.
MAY THEIR MEMORY BE ETERNAL.
ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ
HIER, AM 1. JUNI 1942 VERSAMMELTE DIE DEUTSCHE BESETZUNGSARMEE FOLGENDE STAFFELCHEFS UND DANN FUHRTE SIE ZUM FRIEDHOF DER REGION, WO SIE HINGERICHTET WURDEN:
1) MICHAIL ZAHARIOUDAKIS 2) APOSTOLOS MPOLARIS 3) ALEXANDROS MOUNTRAKIS 4) MICHAIL MARIDAKIS 5) ANTONIOS MIGKLAKIS 6) NIKOLAOS PAPADAKIS 7) MINAS SAROULAKIS 8) DIMITRIOS HOUSTOULAKIS 9) GEORGIOS TSAGKROUNAKIS.
NOCH FOLGENDE:
10) IOANNIS KANAKARAKIS 11) DIMITRIOS HANDRAKIS 12) SAVVAS MAVROPETSAKIS 13) GRIGORIOS FRAGKIADAKIS 14) KON/NOS ASTRINAKIS
WURDEN AUF SCHRECKLICHER WEISE AN ANDEREN STELLEN UND DATEN WAHREND DER DEUTSCHEN BESETZUNG GRIECHENLANDS HINGERICHTET.
IN EWIGEM GEDENKEN.
ΠΡΟΝΟΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΟΡΤΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΡΚΑΔΙΑΣ Κ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΔΑΠΑΝΑΙΣ ΤΟΥ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΟΙΡΩΝ.
Ο ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ κ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ Μ. ΔΑΜΙΑΝΑΚΗ, ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ.
Δὲν εἶμαι ἱστορικός, οὔτε φιλόλογος. Ἐπειδὴ ὅμως, εἶχα μεράκι σὰν δάσκαλος καὶ μὲ τὴν τοπικὴ Ἱστορία, δέχτηκα τὴν τιμητικὴ πρόταση τοῦ κ. Δημάρχου νὰ μιλήσω γιὰ τὴ σημερινὴ ἐπέτειο.
1939 -1η Σεπτέμβρη, ὁ Χίτλερ παραβιάζει τὸ σύμφωνο μὴ ἐπίθεσης μὲ Πολωνία καὶ μπαίνει στὸ ἔδαφός της. Ο Β΄Π.Π. ἀρχίζει. 28 τοῦ Ὀκτώβρη 1940, στὰ ἑλληνοαλβανικὰ σύνορα οἱ Ἰταλοὶ κάνουν ἐπίθεση στὴν Ἑλλάδα. Τὸν Ἀπρίλιου τοῦ 1941 ὁ Χίτλερ, γιὰ νὰ διορθώσει τὸ φιάσκο τοῦ Μουσολίνι καὶ τὴν πανωλεθρία τῶν Ἰταλῶν, δίδει διαταγή, γιὰ ἐπίθεση τοῦ σιδηρόφρακτου καὶ ἀνίκητου στρατοῦ του στὰ βόρεια σύνορά μας. 20 Μαΐου1941, στέλνει τοὺς ἀλεξιπτωτιστές του, σὲ «ὀλιγοήμερη ἐκδρομὴ» νὰ καταλάβουν τὴν ἀδιάφορη, ὅπως τοῦ εἶχαν πεῖ Κρήτη, νὰ δημιουργήσει προγεφύρωμα γιὰ τὴ Μ. Ἀνατολὴ καὶ στὶς 25 τοῦ Μάη νὰ ἔχουν πάει στὴν Πολωνία, γιὰ τὴν ἐπίθεση στὴ Ρωσία.
Ἡ Κρήτη δὲν ἦταν τουριστικὸς προορισμός, γιὰ τὸ ἀνίκητο σῶμα τῶν ἀλεξιπτωτιστῶν. Ἔγινε ὁ τάφος πάνω ἀπὸ 4.000 χιλιάδων ἀνδρῶν καὶ τὸ χειρότερο ἔδωσε τὸ πρῶτο δυνατὸ χαστούκι στὸ ἐπίλεκτο καμάρι τοῦ Χίτλερ. Ἡ ἀπρόσμενη καὶ ὑπεράνθρωπη ἀντίσταση τοῦ κρητικοῦ λαοῦ στὰ τρία ἀεροδρόμια τῆς Κρήτης (Μάλεμε-Ρέθυμνο-Ἡράκλειο), ποὺ διάλεξαν νὰ πέσουν οἱ ἀλεξ/στὲς , χάλασε τὰ σχέδια γιὰ ἔλεγχο τῶν πετρελαιοπηγῶν τῆς Μ. Ἀνατολῆς καὶ γρήγορη ἐπίθεση στὴ Ρωσία. Ἔκανε τοὺς Ναζὶ νὰ ὁπλιστοῦν μὲ ἐκδικητικὸ μίσος κατὰ τῶν Κρητικῶν.
Κατάφεραν, μὲ τὴ βοήθεια τῶν ἀλπινιστῶν ἀπὸ τὰ Χανιὰ ὕστερα ἀπὸ 11 μέρες, νὰ λυγίσουν καὶ τὴν τελευταία ἀντίσταση ποὺ ὑπῆρχε γύρω ἀπὸ τὸ ἀεροδρόμιο τοῦ Ρεθύμνου καὶ ποὺ πρωταγωνιστικὸ ρόλο στὴ μάχη αὐτὴ ἔπαιξαν 49 νεοσύλλεκτοι στρατιῶτες, Ἠρακλειῶτες καὶ οἱ πιὸ πολλοὶ Μεσαρίτες.
Ξεκίνησαν, ἀμέσως, τὶς ὁμαδικὲς ἐκτελέσεις στὰ γύρω χωριὰ καὶ τὸν ἀφανισμὸ ὅσων ἀντιστάθηκαν καὶ πολέμησαν στὰ ἀεροδρόμια. Καὶ δὲν σταμάτησαν ἐδῶ. Γιὰ ἐκφοβισμὸ δόθηκε αὐστηρὴ διαταγή. Ἕνας γερμανὸς ἢ συνεργάτης τους σκοτωμένος, 10 διαλεκτοὶ Κρητικοὶ στὸ ἐκτελεστικὸ ἀπόσπασμα. Τὴ διαταγὴ αὐτὴ πλήρωσαν καὶ οἱ ἥρωες ποὺ ἤρθαμε ἐδῶ νὰ τιμήσουμε μὲ τὸ σημερινὸ προσκλητήριο- μνημόσυνο.
Πρὶν 75 χρόνια τὸν Ἀπρίλη τοῦ 1942, στὴ θέση «Ἀστριώτικο» τοῦ Ψηλορείτη γίνεται σύσκεψη μεταξύ τοῦ ἐπικεφαλῆς τῆς Ἀγγλικῆς ἀποστολῆς στὴν Κρήτη καὶ τῶν Ἀρχηγῶν τῶν ἀνταρτικῶν ὁμάδων. Στὴ σύσκεψη αὐτὴ οἱ καπετάνιοι συναποφασίζουν, μεταξὺ ἄλλων καὶ τὶς ἐκτελέσεις ὁρισμένων προδοτῶν. Ὁ ὑπεύθυνος γιὰ τὴν περιοχὴ μας καπετὰν Πετρακογιώργης, δίνει ἐντολὴ σὲ τρεῖς ἀντάρτες του καὶ τὴν Κυριακὴ ξημερώματα 31η Μάη 1942, ἐκτελοῦν τὸν ὑπάλληλο τῶν τηλ/νιῶν ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΔΑΜΑΣΚΟ. Ἡ ἀντίδραση τῶν καταχτητῶν ἄμεση. Τὸ πρωὶ τῆς 1ης Ἰούνη μὲ ἰσχυρὲς δυνάμεις περικυκλώνουν τὶς Μοῖρες, βγάζουν τοὺς κατοίκους ἀπὸ τὰ σπίτια, ἀπὸ τοὺς χώρους ἐργασίας καὶ τοὺς συγκεντρώνουν στὴν πλατεία, δίπλα στὸν Ἅγ. Γεώργιο. Ἕνας Γερμανὸς ἀξ/κὸς, μὲ τὴ βοήθεια διερμηνέα, διαβάζει τὰ ὀνόματα:
ΠΑΠΑΔΆΚΗΣ ΝΙΚΌΛΑΟΣ , Δ/ΝΤΉΣ ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΊΟΥ.
ΜΠΌΛΑΡΗΣ ΑΠΌΣΤΟΛΟΣ, Δ/ΝΤΉΣ ΔΗΜΌΣΙΟΥ ΤΑΜΕΊΟΥ.
ΤΖΑΓΚΟΥΡΝΆΚΗΣ ΓΕΏΡΓΙΟΣ, Δ/ΝΤΉΣ Α. Τ. Ε..
ΜΟΥΝΤΡΆΚΗΣ ΑΛΈΞΑΝΔΡΟΣ, ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΌΣ. Ἀπὸ τὸν Ἅγ. Θωμᾶ. Ἔμενε στὸ Πετροκεφάλι, παντρεμένος μὲ τὴ Δέσποινα Μιχελινάκη, ὅμως τὸ καθῆκον τὸν ἔφερε πρωὶ-πρωὶ «στὸ στόμα τοῦ λύκου» στὶς Μοῖρες.
ΜΑΡΙΔΆΚΗΣ ΜΙΧΑΉΛ, ΑΓΡΌΤΗΣ.
ΣΑΡΟΥΛΆΚΗΣ ΜΗΝΆΣ, ΕΜΠΟΡΟΡΆΦΤΗΣ.
ΜΙΓΛΆΚΗΣ ΑΝΤΏΝΙΟΣ, ΞΥΛΟΥΡΓΌΣ.
ΧΟΥΣΤΟΥΛΆΚΗΣ ΔΗΜΉΤΡΙΟΣ, ΑΓΡΟΦΎΛΑΚΑΣ.
ΑΣΤΡΙΝΆΚΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ, ΚΑΦΕΠΏΛΗΣ. Ἔφυγε, κρύφτηκε στὸ χωριό του στὶς Μάκρες. Προδόθηκε καὶ ἐκτελέστηκε ἀργότερα.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΆΚΗΣ ΗΛΊΑΣ, ΈΜΠΟΡΟΣ. Ἔλειπε. Καταγόταν ἀπὸ τὸ Πετροκεφάλι, ὅπου κρυβόταν μέχρι τὸ 1944, ποὺ ἐλευθερωθήκαμε.
Ὁ πρόεδρος, Μιχάλης Ζαχαριουδάκης, στὴν προσπάθειά του νὰ πείσει τοὺς δήμιους γιὰ τὴν ἀθωότητα τῶν 10, ὁδηγήθηκε καὶ αὐτὸς στὸ ἐκτελεστικὸ ἀπόσπασμα.
Μαζὶ μὲ τοὺς διαλεχτούς, ἀγγαρεύτηκαν μερικοὶ γιὰ νὰ σκάψουν τοὺς τάφους. Τί τραγικὴ εἰρωνεία καὶ τί ὑποκρισία μεγαλοψυχίας! Ὁ γιὸς τοῦ Δασκάλου, Μίμης ἔσκαβε τὸν τάφο τοῦ πατέρα του. Οἱ δήμιοι βλέποντάς τον νὰ ξεσπᾶ σὲ λυγμούς, συγκινήθηκαν «βρὲ» καὶ τὸν ἀπάλλαξαν ἀπὸ τὸ σκάψιμο! Οἱ παραπάνω ἐκτελεσθέντες, μαζὶ μὲ τοὺς ΓΡΗΓΌΡΗ ΦΡΑΓΚΙΑΔΆΚΗ, ΔΗΜΉΤΡΗ ΧΑΝΔΡΆΚΗ, ΤΟ ΣΆΒΒΑ ΜΑΥΡΟΠΕΤΣΆΚΗ, ΤΟΥΣ ΚΑΝΑΚΑΡΆΚΗ ΓΙΆΝΝΗ ΚΑΙ ΝΙΚΟΛΉ (ΤΟΥ ΑΡΑΠΑΛΈΞΗ) ΣΑΒΒΆΚΗ ΑΠΌ ΤΟ ΠΕΤΡΟΚΕΦΆΛΙ, ΤΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΘΈΝΤΕΣ
ΣΤΗΝ ΠΛΏΡΑ, ΣΤΑ ΣΚΟΎΡΒΟΥΛΑ ΣΤΟ ΣΩΚΑΡΆ ΚΑΙ ΤΌΣΟΥΣ ΆΛΛΟΥΣ ΜΆΡΤΥΡΕΣ ΣΕ ΌΛΗ ΤΗΝ ΚΡΉΤΗ, ἔδωσαν τὴ ζωή τους γιὰ τὴν Πατρίδα.
Πολέμησαν, θυσιάστηκαν γιὰ τὴν ἐλευθερία. Πολέμησαν, ὅπως χιλιάδες ἄλλοι Κρητικοί τους Ναζί, ἀψηφώντας τὸ θάνατο.
Σεβασμιότατε, κύριε Δήμαρχε, κυρίες καὶ κύριοι!
Ἡ ἐπιλογὴ ἦταν μελετημένη καὶ στοχευμένη. Οἱ 10 δὲ διαλέχτηκαν, ἐπειδὴ εἶχαν τουφέκια. Διαλέχτηκαν γιατί εἶχαν ἄλλα πολὺ πιὸ ἰσχυρὰ ὄπλα. Ὄπλα ποὺ δίδαξε ὁ Χριστὸς καὶ ποὺ μὲ μεγάλο θαυμασμό, διέκρινε νὰ κατέχουν οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες. Ἦταν ἐνάρετοι. Τὰ ὄπλα τοὺς ἦταν οἱ ἀρετές. Οἱ ἀρετὲς τῆς σύνεσης, τῆς ἐργατικότητας, τῆς ἀγάπης, τῆς φιλαλληλίας, τῆς τιμιότητας, τῆς φιλοπατρίας καὶ ὅλες αὐτὲς ποὺ κάνουν τὸν ἄνθρωπο νὰ ξεχωρίζει ἀνάμεσα στὸν λαὸ νὰ εἶναι μορφωμένος καὶ διαλεχτός…νὰ εἶναι στόχος γιὰ τοὺς δήμιους.
Οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς 10, μπορεῖ νὰ μὴν ἤξεραν γράμματα, νὰ μὴν εἶχαν πάει σχολεῖο, ὅμως στὴν ψυχὴ καὶ στὸ μυαλὸ εἶχαν μία ἀξιοζήλευτη καλλιέργεια, μία μόρφωση ποὺ τοὺς ἔκανε διακριτοὺς στὴν κοινωνία. Γιὰ τὰ ἄρρωστα μυαλὰ τῶν ναζὶ αὐτοὶ ἔπρεπε νὰ πληρώσουν. Κόβοντας τὶς κεφαλὲς ποὺ ξεχώριζαν ἀπὸ τὸν λαό, θὰ παρέλυαν τὸν κορμό του, θὰ μηδένιζαν τὸ ἠθικό του. Ὅμως δὲν πέτυχαν. Ἡ ἀντίσταση συνεχίστηκε μὲ μεγαλύτερο ζῆλο καὶ αὐταπάρνηση μέχρι τὴ νίκη τῶν συμμάχων.
Δυστυχῶς, μετὰ τὴ γερμανικὴ κατοχή, στὴν ψυχὴ καὶ στὸ μυαλὸ μερίδας συμπατριωτῶν μας καὶ εὐτυχῶς λιγότερο στὴν Κρήτη, κυριάρχησαν τὰ πάθη ΤΟΥ ΕΓΩΙΣΜΟΎ, ΤΗΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΊΑΣ, ΤΗΣ ΕΚΔΊΚΗΣΗΣ, ΤΟΥ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΎ. Οἱ ἀρετὲς τῶν 10 μπῆκαν στὸ περιθώριο. Ἀναπόφευκτα ἦρθε ὁ καταστροφικὸς καὶ ξενοκίνητος ἐμφύλιος ‘44-‘48. Γιὰ ἰδεολογικὲς διαφορὲς ὁ συγγενὴς σκότωνε τὸ συγγενῆ, ὁ νονὸς τὸ βαφτισιμιό, ὁ φίλος τὸν φίλο.
Τὸ κακὸ καὶ πάλι δὲ σταμάτησε ἐδῶ. Δὲ μᾶς ἔγινε παράδειγμα ὁ ἐμφύλιος της Ἱσπανίας 1936-39, ποὺ ὅταν τελείωσε οἱ ἀντιμαχόμενοι ἔδωσαν τὰ χέρια, ἔθαψαν τοὺς νεκροὺς σὲ ΚΟΙΝΟΎΣ ΤΆΦΟΥΣ καὶ ἑνωμένοι ἔκαναν νέο ξεκίνημα γιὰ τὸ καλὸ ὅλων. Σὲ μᾶς πολλοὶ νικητές, ἀποδύθηκαν σὲ ἕνα ἀγώνα ἐξόντωσης τῶν ἡττημένων. Ἐγκλήματα ἔγιναν καὶ ἀπὸ τὶς δύο παρατάξεις, ἀποδεδειγμένα. Τὰ τῶν νικητῶν, ὅπως γίνεται πάντα, κουκουλώθηκαν. Οἱ νικημένοι πλήρωσαν πολὺ ἀκριβὰ τὰ δικά τους. Ἡ στελέχωση τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ, εἶχε κλείσει γιὰ πολλὰ χρόνια τὴν πόρτα σὲ ἀρκετοὺς ἰκανότατους καὶ σοβαροὺς ἐπιστήμονες.
Ἡ ἀνικανότητα, τὸ ἐλάττωμα; Τὸ πιστοποιητικὸ κοινωνικῶν φρονημάτων ποὺ τοὺς συνόδευε ἔγραφε «ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ». Σίγουρα ἀπὸ τοὺς νικητὲς ὑπῆρχαν ἀρκετὰ σοβαρὰ στελέχη, στὸν κρατικὸ μηχανισμὸ καὶ στὴν πολιτική, ποὺ ἔλαμψαν, δόξασαν καὶ δοξάζουν τὴν Ἑλλάδα. Ὅμως ὁ παραγοντισμός, ἡ ἀναξιοκρατία καὶ οἱ πελατειακὲς σχέσεις στὴν πολιτική, ἦταν χαρακτηριστικὰ ποὺ κυριάρχησαν μέχρι σήμερα. Ἔσπρωξαν πολλοὺς ἀνάξιους στὴν πολιτικὴ σκηνή, στὸ κρατικὸ μηχανισμὸ καὶ τοὺς ἄξιους στὴν ἀφάνεια. Αὐτοὶ οἱ ἀνάξιοι καὶ ἀτιμώρητοι, σὲ ὅλες τὶς παρατάξεις, ποὺ μόνο μέλημα εἶχαν καὶ ἔχουν τὴ δόξα καὶ τὰ πλούτη χωρὶς κόπο, ἐξυπηρετώντας τὰ συμφέροντα τῶν ἁρπαχτικῶν της Δύσης, ἔφεραν τὴ χώρα μας στὴ σημερινὴ κατάντια. Οἱ ἠθικοὶ καὶ ἐνάρετοι, ἂν καὶ προσπαθοῦσαν, ἐλάχιστα ἀκούγονταν. Καὶ ὑπάρχουν, ἀρκετοὶ σὲ ὅλα τὰ κόμματα ποὺ μπῆκαν στὸ περιθώριο.
Σήμερα ἡ πατρίδα μας βρίσκεται σὲ μία ἀπὸ τὶς δυσκολοτέρες φάσεις τῆς ἱστορίας της. Τώρα καλούμαστε ὅλοι νὰ πολεμήσουμε γιὰ νὰ σώσουμε τὴ χώρα μας, νὰ σώσουμε τὰ παιδιὰ καὶ τὰ ἐγγόνια μας, πού θὰ πληρώνουν…. καὶ θὰ πληρώνουν…. ἀπ’ τὰ δικά μας λάθη. Νὰ σώσουμε τὴ γῆ μας, τὸ περιβάλλον, τὰ οἰκοσυστήματα ποὺ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι καταστρέφουμε καθημερινὰ καὶ αὐτοκαταστρεφόμαστε.
Δὲν καλούμαστε νὰ πάρουμε τὰ τουφέκια, ἢ νὰ προτάξουμε τὴ σωματικὴ δύναμη. Καλούμαστε νὰ προτάξουμε τὶς ἀρετὲς τῶν 10 σὰν ὅπλα. Τὶς ἀρετὲς ποὺ μόνο μ’ αὐτὲς ὁ ἄνθρωπος πάει μπροστά. Τὶς ἀρετὲς ποὺ ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Ἑλλήνων ἔχουμε στὴν ψυχὴ καὶ στὸ μυαλό. Εἶμαι σίγουρος πὼς ἀκούγομαι καὶ ἀπὸ ἐκπρόσωπους τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ καὶ τοῦ ἔθνους.
Κύριοι! Σᾶς ἀπευθύνουμε ἔκκληση, γιὰ βοήθεια. Σᾶς παρακαλοῦμε βοηθεῖστε, νὰ βοηθήσουμε κι ἐμεῖς ὁ λαός, νὰ ἐφαρμοστοῦν οἱ νόμοι. Βοηθῆστε νὰ βοηθήσουμε, νὰ δουλέψει ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς σωστά. Μπορεῖτε νὰ βοηθήσετε νὰ συνετίσουμε τὰ κακοποιὰ στοιχεῖα ποὺ προκαλοῦν ζημιὰ στὸν τόπο, ἀκόμη καὶ στὶς μικρὲς κοινωνίες μας. Συνεχίζουν νὰ καταστρέφουν τὸν τόπο, γιατί δὲν ἐφαρμόζονται οἱ νόμοι, ὑπάρχει ἀτιμωρησία. Εὐθύνη ἔχουμε ὅλοι γι’ αὐτό…
Εὐχόμαστε, ἡ ἀγάπη στὸ συνάνθρωπο, ὁ σεβασμὸς στὸ περιβάλλον, ἡ κατάκτηση τῆς γνώσης καὶ πιὸ πολὺ ἡ μόρφωση ποὺ παίρνεται ἀπ’ τὸ σπίτι, τὸ σχολεῖο, τὴν κοινωνία, νὰ εἶναι ἀρετὲς μπροστάρηδες σ’ αὐτὸ τὸν ἀγώνα.
Ἀθάνατοι ἥρωες! Τὸ παράδειγμα καὶ τὸ ἦθος σας, ἂς μᾶς γίνει φάρος νὰ ξεπεράσουμε σὰν χώρα, ἑνωμένοι ὅπως θὰ ἔπρεπε, τὰ μεγάλα ἐμπόδια ποὺ βρίσκονται μπροστά μας. Αἰωνία σας ἡ μνήμη!
