Εγκύκλιος Πρωτοχρονιάς 2011

† Μ Α Κ Α Ρ Ι Ο Σ
ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΟΡΤΥΝΗΣ ΚΑΙ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

Πρός
Τόν Ἱερό Κλῆρο, τίς Μοναστικές Ἀδελφότητες καί τόν θεοσεβῆ Λαό τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γορτύνης καί Ἀρκαδίας
Ἐγκύκλιος Πρωτοχρονιᾶς Σωτηρίου Ἔτους 2011

Ἀγαπητοί μου,

Ἦλθε τό νέο ἔτος, ἐν μέσῳ κλυδωνισμῶν καί κάτω ἀπό τό βάρος οἰκονομικῆς δυσπραγίας. Ἀρκοῦν μόνο λίγα λεπτά τῆς ὥρας γιά νά μετατραποῦν ὀγκόλιθοι τῆς οἰκονομίας σέ χάρτινους πύργους. Παρατηρεῖται μιά παγκόσμια κρίση καί σχεδόν παντοῦ, ὅλα μετροῦνται μόνο μέ οἰκονομικά μεγέθη. Ἔτσι ἡ ὑφήλιος πάγωσε καί μοιάζει πλέον σάν ἄνευρη μάζα πού προσορμίζεται ψυχικά ἀκυβέρνητη, στό τέλμα ἑνός πανικοῦ, στό  βάλτο τοῦ κοσμικοῦ χρόνου καί φρονήματος.

Αὐτό τό κοσμικό φρόνημα σαρακιάζει μεγάλο μέρος καί τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας, μέ σταδιακή ἀπώλεια τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος. Τό ἐκκλησιαστικό γεγονός ἀμαυρώνεται καί στή θέση του οἰκοδομεῖται ἡ ἀποκεκομμένη προσωπική εὐσέβεια πού ἐπιζητεῖ τήν ἐξωτερική ἀναγνώριση, πασχίζει γιά τήν ὁμάδα ἀντί γιά τήν Ἐκκλησία καί φροντίζει γιά δραστηριότητες δίχα τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀποτέλεσμα τοῦ ἰσχνοῦ ἐκκλησιαστικοῦ φρονήματος, εἶναι ἡ ἐξόγκωση τῆς ἰσχυρογνωμοσύνης, ὁ σαλπισμός τῆς δύναμης τῆς συνήθειας, ἡ ἐμμονή στό ἴδιο θέλημα, μέ φυσική κατάληξη τή φλεγμονή τῆς καταστρεπτικῆς ἀνυπακοῆς πρός τήν Ἐκκλησία, ντυμένης μέ ταπεινολογία καί κομπορρημοσύνη μιᾶς ἀνεκκλησίαστης εὐσέβειας.

Τί κι᾽ ἄν ἀπαριθμοῦνται ἀγῶνες πού ἔγιναν, ἄν δέν τίθενται ὑπό τήν διαχρονικότητα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἐμπειρίας, τήν ἀσφάλεια δηλαδή τῶν πνευματικῶν πραγμάτων; Τί κι᾽ ἄν ἀναφέρονται νίκες πού σημειώθηκαν καί ἀρετές πού καλλιεργήθηκαν, ἄν εὑρίσκονται ἐκτός τοῦ μυστηρίου τῆς βιωμένης κανονικῆς εὐχαριστίας; Τί κι᾽ ἄν ἐπιτεύθηκαν σκοποί πού συμπαρασύρθηκαν ἀπό τό ρεῦμα τῆς ἀποστασίας ἀπό τό χάρισμα τῆς Ἐκκλησίας, ἀπ᾽ αὐτό πού λέει ἡ Ἐκκλησία; Τό ἦθος ἀλλοιώθηκε, ἡ ἀνθρωπαρέσκεια παρέσυρε καί ἐκλεκτούς καί βασίλεψε ἡ ἀσυνέπεια καί οἱ διαλεκτικοί συλλογισμοί.

Ὄχι σέ καμμιά ὕποπτη ἀρετή, χωρίς εὐλογία, ὅσο φωτεινή καί ἄν σκαμπάζει. Ὄχι σέ καμμιά συνθηματολογία καί καύχηση ἀρετῶν, ἀλλά μέ ταπείνωση νά παραμένουμε ἐντός τῆς ἁγιάζουσας Ἐκκλησίας, μέ ὑπακοή πρός αὐτήν, γιά νά ἀνατρέψουμε τήν ἐπικίνδυνη παραμόρφωση τῆς ἐποχῆς.

Ἡ κάθε ἀρετή εἶναι καλή, μόνο ὅταν ἐκκλησιάζεται καί γιά τά ὀπίσω ἐπιλανθάνεται, γιά τά ἔμπροσθεν ἐπεκτείνεται, ἐπιδιώκουσα τό βραβεῖο τῆς ἄνω κλήσεως (Φιλιπ. γ΄ 14), γιά τούς πνευματικούς ἀνθρώπους, δηλαδή τό βραβεῖο τοῦ οὐρανοῦ καί ὄχι τοῦ τόσο θόρυβου γιά τήν παρουσία τους.  Γιά δέ τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας ὁ καθημερινός ἀγώνας ἐνάντια στούς κοσμικούς ἐπηρεασμούς, γιά νά μή χάσουμε τήν πίστη καί τήν ἐλπίδα, γιά νά εἴμαστε καί νά ὑπάρχουμε ἐκκλησιαστικά ἐντός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας.

Ὡς Ἐκκλησία καταφεύγουμε μέ βαθειά ταπείνωση στόν Κυβερνήτη τοῦ παντός, στήν ἀκατάλυπτη Τριφεγγῆ θεαρχική Μονάδα κατά τήν ἀλλαγή τοῦ χρόνου, ὄχι κοσμικά καί μόνο γιά τό νέο ἔτος τάδε, ἀλλά καί γιά τό σωτήριο ἔτος τάδε, μιά δηλαδή χρονική ἀκολουθία πού διαχωρίζεται ἀπό τό ἔγχρονο κοσμικό φρόνημα.

Καλοῦμε κατά τό νέο σωτήριο λοιπόν ἔτος ὅλους, νά ἔχουμε ὑπομονή καί ἀντοχή στίς καθημερινές δυσκολίες καί μέριμνες, νά σφραγίσουμε κάθε τί μέσα ἀπό τό ὁποῖο εἰσβάλλει γιά τόν κάθε ἕνα ἀπό ἐμᾶς τό ἀνατρεπτικό κοσμικό φρόνημα, ὥστε νά ἐπανεύρουμε τό ἐκκλησιαστικό ἦθος.

Νά μήν ἀπογοητευόμαστε κατά τίς δύσκολες στιγμές καί περιστάσεις τοῦ βίου, νά ἱκετεύουμε μέ πραότητα τόν Παντοδύναμο Κύριο, γιά νά μᾶς δίνει δύναμη, ἀντοχή, εὐλογία καί ψυχική ἄνεση.

Τό Εὐαγγέλιο μᾶς προστάζει: «Νά ἔχετε τήν ἐλπίδα σας στόν Θεό, νά χαίρετε στή θλίψη, νά δείχνετε ὑπομονή καί καρτερία, νά ἐπιμένετε μέ ζῆλο στήν προσευχή». (Ρωμ. 12, 12)

Χαιρετίζουμε ἑόρτια κατά τήν εἴσοδο στό νέο ἔτος 2011, κάθε ἄνθρωπο καί εὐλογοῦμε ὅλους πατρικά, εὐχόμενοι καλή, σωτήρια καί εὐλογημένη χρονιά.-

Μέ θερμές ἐν Κυρίῳ εὐχές
† Ὁ Γορτύνης καί Ἀρκαδίας Μακάριος