Δυό ποιήματα γιά τόν Άγ. Ανδρέα Κρήτης

ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΚΡΗΤΗΣ

(Ἀνακομιδή τῶν ἁγίων λειψάνων του)
Εἶδες τό φῶς πού ἄστραψε, ὅταν ὁ Παῦλος
τό φῶς του ἔχασε, στή Δαμασκό.
Τῆς νέας ζωῆς τ᾽ ἅγιο ξεκίνημα, τό ράσο
στή Σιών, σημαία ἀγώνων σοῦ προσφέρει
κι᾽ ὑψώθηκε πανί τοῦ καραβιοῦ πού θά σέ φέρη
φτωχῶν καί ὀρφανῶν, στή βασιλεύουσα,
εἴκοση χρόνια τή φροντίδα νά σηκώσης.
Μά ἐδῶ στήν Κρήτη, ποιμενάρχη μας πρωτόθρονε,
τριάντα χρόνια ἔργα ἀγάπης ἐναρμόνιζες
στή μελῳδία τοῦ μεγάλου σου Κανόνος καί τῶν ὕμνων,
ὥσπου στό Ἐρεσινό, ἀναπαύθηκες λιμάνι
σέ προσκεφάλι ξενητειᾶς καί προσμονῆς…
Τώρα πού ξαναγύρισες, πνευματικέ μας ψηλορείτη,
κάμε, ἀπό ψηλά, τῆς χάρης νά κυλίσουν οἱ πηγές
καί τό λαό σου -κάμπο διψασμένο- νά ποτίσουν…

                                                                                                        † Τ.

Τοῦ Μητροπολίτου Γορτύνης καί Ἀρκαδίας Τιμοθέου ἐξ ἀφορμῆς τῆς ἔλευσης τῶν ἁγ. λειψάνων τοῦ Ἁγ. Ἀνδρέου Κρήτης στόν Ἱ. Κ. Ν. Ἁγ. Νεκταρίου Μοιρῶν

ΚΑΛΩΣ ΜΑΣ ΗΛΘΕΣ

Καλώς μᾶς ἦλθες, ἅγιε Πατέρα μας
ἀπέραντη εἶναι ἡ χαρά μας
ἐξαναγύρισες στό θρόνο σου
καί πάλι σ᾽ ἔχομε κοντά μας.

Αἰῶνες, στοργικέ Ποιμένα, ἔλειψες
μά τώρα εἶσαι πιά μαζί μας
νά προστατεύης τήν Πατρίδα μας
νά ἁγιάζης τή ζωή μας.
Στεφανία

Αποσπάσματα από το Περιοδικό “Αναγέννησις” Αριθμός Φ. 99 Ιούλιος – Αύγουστος 1971