Ἐκδηλώσεις µνήµης καί εὐγνωµοσύνης γιά τόν: ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΜΑΡΚΑΚΗ, Ἐπίσκοπο Ἀρκαδίας (1902 – 1941), Μητροπολίτη Κρήτης (1941 – 1950), πού ἔγιναν στην Ἱ. Μητρόπολή μας στίς 28, 29 καί 30 Ἰουνίου 2019, (Παρασκευή 28/6/2019).

Ἐκδηλώσεις

µνήµης καί εὐγνωµοσύνης γιά τόν:

ΒΑΣΙΛΕΙΟ  ΜΑΡΚΑΚΗ

(1872 – 1950)

ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΑΡΚΑ∆ΙΑΣ (1902 – 1941), ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΡΗΤΗΣ(1941 – 1950)

ΠΡΟΕ∆ΡΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ ΣΥΝΟ∆ΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ

28, 29 καί 30 Ἰουνίου 2019

 

Στήν Ἱ. Μητρόπολη Γορτύνης καί Ἀρκαδίας ἔγιναν ἐκδηλώσεις εἰς μνήμην τοῦ Πρωθιεράρχου Βασιλείου Μαρκάκη οἱ ὁποῖες τελοῦσαν ὑπό τήν αἰγῖδα τῆς Ἱ. Ἐ. Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης.

Παρασκευή 28 Ἰουνίου 2019 ὥρα 7 μ.μ.

Πολιτιστικό Κέντρο Ἱ. Μητροπόλεως στίς Μοῖρες

Στό Πολιτιστικό Κέντρο Ἱ. Μητροπόλεως, στίς Μοῖρες, πραγματοποιήθηκε ἐκδήλωση ὅπου ὁ Σεβ. κ. Μακάριος παρουσίασε τήν εἰδική ἔκδοση τοῦ περιοδικοῦ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως «Ἐν Ἐσόπτρῳ», γιά τόν Πρωθιεράρχη Βασίλειο Μαρκάκη. Ἀκολούθως ἡ κ. Μαρία Χαλκιαδάκη, Διευθύντρια τῆς Γεωργικῆς Σχολῆς Μεσαρᾶς ἐκφώνησε χαιρετισμό εὐγνωμοσύνης γιά τόν ἴδιο Ἱεράρχη. Κατόπιν μίλησαν οἱ κ. κ. Κωστῆς Ἠ. Παπαδάκης, Συνταξ. Καθηγητής Φιλόλογος – Θεολόγος, Συγγραφέας, μέ θέμα: «ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ε. ΜΑΡΚΑΚΗΣ, (1872 – 1950), ὁ ἀντιστασιακός ἀπό Ἀρκαδίας Μητροπολίτης Κρήτης, ὁ ἐμπνευστής καί πρωτεργάτης τῆς Γεωργικῆς Σχολῆς Μεσαρᾶς»καί ὁ Κων/νος Τσικνάκης, Ἱστορικός – Ἐρευνητής τοῦ Ἰνστιτούτου Ἱστορικῶν Ἐρευνῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύματος Ἐρευνῶν, μέ θέμα: «Ὁ Ἐπίσκοπος Ἀρκαδίας Βασίλειος Μαρκάκης (1902-1941) καί ἡ συμβολή του στήν ἀνάδειξη τῶν μνημείων τῆς Δυτικῆς Μεσαρᾶς». Μετά ἀπό αὐτά ἡ παραδοσιακή Χορωδία – Ὀρχήστρα τοῦ Πολιτιστικοῦ Κέντρου τῆς Ἱ. Μητροπόλεως, ὑπό τή διεύθυνση τοῦ κ. Ἀνδρέα Γιακουμάκη, Καθηγητοῦ Μουσικῆς, Χοράρχου, ἑρμήνευσε παραδοσιακά τραγούδια, ἀφιέρωμα γιά τόν Πρωθιεράρχη Βασίλειο Μαρκάκη.

Στόν χῶρο ὑποδοχῆς τοῦ Πολιτιστικοῦ Κέντρου τῆς Ἱ. Μητροπόλεως λειτούργησε ἔκθεση γιά τόν μακαριστό Βασίλειο Μαρκάκη.

Ὁμιλία, τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Γορτύνης καί Ἀρκαδίας κ. Μακαρίου,

παρουσίασης τῆς εἰδικῆς ἔκδοσης τοῦ περιοδικοῦ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως «Ἐν Ἐσόπτρῳ»,

γιά τόν Πρωθιεράρχη Βασίλειο Μαρκάκη,

κατά τήν ἐκδήλωση εἰς μνήμην τοῦ ἀπό Ἀρκαδίας, Μητροπολίτου Κρήτης Βασιλείου,

Προέδρου τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης,

στό Πολιτιστικό Κέντρο τῆς Ἱ. Μητροπόλεως, στίς Μοῖρες, 28/6/2019.

 

Γιά τό ἀφιερωματικό τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ «Ἐν Ἐσότρῳ» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας, μέ ἀριθμό 54, ἀποτελούμενο ἀπό 272 σελίδες, δέν θά ἀκολουθήσω τήν κλασική μέθοδο παρουσίασης, ἀλλά ἀπλῶς θά πῶ ὅτι εἶναι μία εἰδική ἔκδοση ἀφιερωμένη στόν, ἀπό Ἀρκαδίας, Μητροπολίτη Κρήτης, Βασίλειο Μαρκάκη, ὁ ὁποῖος ὑπηρέτησε εὐδοκίμως τήν Ἐκκλησία στήν περιοχή μας ἐπί 40 περίπου ἔτη, ὡς Ἐπίσκοπος Ἀρκαδίας.

Στήν ἀρχή, λοιπόν, τοῦ ἐν λόγῳ Τόμου, μετά τά προλογικά, δημοσιεύονται γιά πρώτη φορά Πράξεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ἀπό τούς Κώδικές Της, σχετικές μέ τήν ἐκλογή τοῦ Ἱεράρχου Βασιλείου, κατόπιν ἀδείας τῆς Ἱερᾶς Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, τήν Ὁποία εὐχαριστῶ πολύ.

Κατόπιν ἀκολουθοῦν δύο σπουδαῖα ἐπιστημονικά κείμενα τοῦ Κωστῆ Ἠλ. Παπαδάκη Συνταξ. Φιλολόγου Καθηγητῆ – Θεολόγου – Συγγραφέα, μέ τίτλο: «ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ε. ΜΑΡΚΑΚΗΣ (1872 – 1950) Ὁ ἀντιστασιακός ἀπό Ἀρκαδίας Μητροπολίτης Κρήτης, ὁ ἐµπνευστής καί πρωτεργάτης τῆς Γεωργικῆς Σχολῆς Μεσαρᾶς»καί στή συνέχεια τοῦ Κώστα Γ. Τσικνάκη, Ἱστορικοῦ, Ἐρευνητῆ τοῦ Ἰνστιτούτου Ἱστορικῶν Ἐρευνῶν τοῦ Ἐθνικοῦ Ἱδρύµατος Ἐρευνῶν, μέ τίτλο: «Ὁ Ἐπίσκοπος Ἀρκαδίας Βασίλειος Μαρκάκης (1902-1941) καί ἡ συµβολή του στήν ἀνάδειξη τῶν µνηµείων τῆς ∆υτικῆς Μεσαρᾶς».

Ἐπειδή τούς δύο προαναφερθέντες συγγραφεῖς θά τούς ἀκούσουμε ἀπόψε δέν θά ἀναφερθῶ στήν σπουδαιότητα τῶν κειμένων τους, παρά μόνο θά ἐκφράσω τή βαθύτατη εὐχαριστία τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γορτυνίων Κρήτης γιά τούς πολλούς κόπους πού τούς ἔβαλα καί νά τούς ζητήσω συγγνώμη γιά τίς ταλαιπωρίες πού τούς προξένησα προκειμένου νά συμπεριληφθοῦν τά σπουδαῖα κείμενά τους στόν εἰρημένο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ μας. Τούς εὐχαριστοῦμε γιατί μᾶς διδάσκουν τήν ἱστορία τοῦ τόπου μας. Ἐπίσης νά πῶ ὅτι ὁ Κωστῆς Ἠλ. Παπαδάκης εἶναι ὁ πρῶτος πού συνέγραψε ἀπό τό ἔτος 1999, ἐμπεριστατωμένη βιογραφία γιά τόν Βασίλειο, μέ συμπληρωματικά στοιχεῖα τό 2002 καί συνεχίζει νά ἐμπλουτίζει τήν ἔρευνά του γιά τόν Ἱεράρχη Βασίλειο.

Στό σημεῖο αὐτό νά ἀναφέρω ὅτι οἱ περισσότερες φωτογραφίες τοῦ περιοδικοῦ μας γιά τόν Βασίλειο προέρχονται ἀπό ἄλμπουμ τῆς κ. Πολύμνιας Λιοπυράκη – Μαρκάκη, δευτερανιψιᾶς τοῦ Πρωθιεράρχου Βασιλείου Μαρκάκη, τήν ὁποία ἐπίσης εὐχαριστῶ πολύ γιά τήν ἄδεια νά δημοσιευθοῦν. Τό μεγαλύτερο μέρος τῶν φωτογραφιῶν εἶναι ἄγνωστες καί δημοσιεύονται γιά πρώτη φορά.

Μετά τά ἐπιστημονικά κείμενα τοῦ Κωστῆ Ἠλ. Παπαδάκη καί τοῦ Κώστα Γ. Τσικνάκη, ἀκολουθεῖ ἡ ἀναδημοσίευση ἀποσπάσματος ἀπό τήν εἰσαγωγή τοῦ μοναδικοῦ βιβλίου τοῦ Antonino Di Vita, Καθηγητοῦ Ἀρχαιολογίας, “GORTINA DI CRETA, QUINDICI SECOLI DI VITA URBANA”, «Ἡ Γόρτυνα τῆς Κρήτης, δεκαπέντε αἰῶνες ἀστικοῦ βίου», πού μετάφρασε στά ἑλληνικά ἀπό τά ἰταλικά, ἡ Ἱλαρία Σιμιακάκη καί ἡ Εἰρήνη Παπαδάκη, μέ φιλολογική ἐπιμέλεια τῆς Εἰρήνης Παπαδάκη καί τοῦ Μανώλη Δρακάκη καί τό ὁποῖο ἐξέδωσε ἡ Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη. Τό ἐν λόγῳ ἀπόσπασμα τοῦ μακαριστοῦ Καθηγητῆ Di Vita, ἔχει τίτλο: «Ἀπό τό Βασιλείου Μέλαθρονστήν ἀνακάλυψη τῆς ἀρχαίας πόλης», δηλαδή τῆς Γόρτυνας.

Ἐκτός τά ἐνδιαφέροντα πού γράφει ὁ Καθηγητής Di Vita γιά τό Ἐπισκοπεῖο τοῦ Βασιλείου σούς Ἁγίους Δέκα, ὡς «σημείου ἀναφορᾶς» τῶν ἀρχαιολογικῶν δραστηριοτήτων τῆς περιοχῆς μας, στήν εἰσαγωγή τοῦ περιοδικοῦ ἔχω ἀναφέρει σχετικά μέ τά ἀρχαιολογικά πράγματα κατά τήν ἐποχή τοῦ Ἀρκαδίας Βασιλείου, τά ἑξῆς: «μᾶς περιέγραψε, προσωπικῶς, ὁ μεγάλος μελετητής τῆς Γόρτυνας, Καθηγητής τῆς Ἀρχαιολογίας, Antonino di Vita, περί τῆς ὑψίστης συμβολῆς τοῦ Βασιλείου γιά τήν ἐγκατάσταση τῶν ἀρχαιολόγων στή Γόρτυνα, πρίν τήν ἐποχή di Vita καί γιά τήν ἀμέριστη καί συνεχῆ βοήθεια τοῦ Βασιλείου πρός τήν Ἰταλική ἀρχαιολογική ἀποστολή στή Γόρτυνα».

Κατόπιν καί μέ ἀφορμή τήν ἐκδοση τοῦ περιοδικοῦ μας ἀκολουθεῖ ἀναδημοσίευση ἱστορικῶν στοιχεῖων τινῶν γιά τή Γόρτυνα καί τούς Ἁγίους ∆έκα. Τό σχεδίασμα τῆς Γόρτυνας, κατά τό χειρόγραφο τῆς Λαυρεντιανῆς Βιβλιοθήκης, ἀπό τό βιβλίο τοῦ Cristoforo Buondelmonti, «Descriptio Insulae Candiae», «Περιγραφή τῆς Νήσου Κρήτης», ἀπό τή μετάφρασή του στά ἑλληνικά, ἐκδόσεις «μικρός ναυτίλος», Ἡράκλειο, 1996. Γράφει ὁ Cristoforo Buondelmonti, τί ἀντίκρυσε μεταξύ τοῦ 1415 καί τοῦ 1418 στή Γόρτυνα καί ἀπό αὐτά πού γράφει ἀναφέρω μία χαρακτηριστική του πρόταση, λέει: «Ἀλίμονο, τί νά πῶ στή θέα αὐτῶν τῶν καταστροφῶν; Ἄς κλάψουν οἱ κρητικοί ἐμπρός σέ μιά τέτοια φθορά καί οἱ γυναῖκες μέ σκορπισμένα μαλιά ἄς ξεσχίσουν τό στῆθος…».

Σ᾽ αὐτή τήν ἑνότητα ἀκολουθεῖ σχέδιο τῆς ἀρχιτέκτονος M. Ricciardi καί ἀποσπάσματα κειμένων τοῦ Καθηγητῆ Antonino Di Vita, πού βρίσκονται στό προειρημένο βιβλίο του διά τῶν ὁποίων μανθάνουμε ὅτι ἡ ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Δέκα εἶναι οἰκοδομημένη στό κέντρο τοῦ ρωμαϊκοῦ ἀμφιθεάτρου, τό σημεῖο τοῦ μαρτυρίου τῶν Ἁγίων Δέκα.

Κατόπιν ἀκολουθεῖ κείμενο τοῦ Ἀποστόλου Πιρουνάκη συνταξ. ἐκπαιδευτικοῦ, ἀπό τούς Ἁγίους Δέκα, μέ θέμα: «Τό Ἐπισκοπεῖο στούς Ἁγίους ∆έκα», μέ πληροφορίες γιά αὐτό πού γιά πρώτη φορά μανθάνουμε.

Στή συνέχεια, ὑπάρχει δημοσίευση τῆς ἀνακοίνωσης τοῦ Μιχαήλ Τρούλη Φιλολόγου, ἐπίτιµου Προέδρου Ι.Λ.Ε.Ρ., Προέδρου τῆς ∆ηµόσιας Βιβλιοθήκης Ρεθύµνου, στό 2οΔιεθνές Διεπιστημονικό Συνέδριο Γόρτυνας, «Ἐν Γορτύνῃ καί Ἀρκαδίᾳ ἐγένετο…», «Ἀγροτικοί πολιτισμοί ἐν κινδύνῳ»πού ὀργάνωσε ἡ Ἱερά Μητρόπολή μας , τό 2014, μέ θέμα: «Γεωργική Σχολή Μεσαρᾶς». Ἐδῶ ὑπάρχουν στοιχεῖα γιά τόν Βασίλειο σέ σχέση μέ τίς πρωτοβουλίες του γιά τήν ἐν λόγῳ Σχολή, γιά τίς ἀποφάσεις τῆς Ἐκκλησίας γιά τήν ἵδρυσή της, ὑπό τή συνεχῆ προστασία καί βοήθεια τοῦ Βασιλείου.

Ἀκολουθεῖ ἡ δημοσίευση τῆς ἀνακοίνωσης τῆς κ. Μαρίας Χαλκιαδάκη, Γεωπόνου, ∆ιευθύντριας τῆς Γεωργικῆς Σχολῆς Μεσαρᾶς, μέ θέμα: «Τό Πρακτικό Γεωργικό Σχολεῖο (Π.Γ.Σ.) Μεσαρᾶς καί ὁ ρόλος του στήν ἐκπαίδευση τῶν ἀγροτῶν σήµερα – προβλήµατα ἐκπαίδευσης καί κατάρτισης στόν γεωργικό τοµέα», πού ἔγινε στό ἴδιο παραπάνω Συνέδριο, μέ σύγχρονα στοιχεῖα γιά τή Σχολή.

Μετά, δημοσιεύεται ἡ ἀνακοίνωση τοῦ κ. Μύρωνα Τζαρδῆ, MEd Τεχν. Γεωπόνοy, Συνεργάτου Ἐργαστηρίου Ἱστορίας Νεώτερης Ἑλλάδας καί Νεοελληνικοῦ Πολιτισµοῦ τοῦ Παν/µίου Ἰωαννίνων, μέ θέμα: «Ἵδρυση καί προσφορά τοῦ Πρακτικοῦ Γεωργικοῦ Σχολείου Γόρτυνας Μεσαρᾶς», πού ἔγινε στό ἴδιο παραπάνω Συνέδριο, μέ πολύ ἐνδιαφέροντα στοιχεῖα, μεταξύ τῶν ὁποίων τρόπος κατασκευῆς τῆς γραβιέρας, γιά τήν ὁποία λίγοι γνωρίζουν ὅτι ἡ κατασκευή της ξεκίνησε στή Γεωργική Σχολή Μεσαρᾶς, δικό της επίτευγμα καί προσφορά.

Μετά, δημοσιεύονται τά Φύλλα Ἐφηµερίδων τῆς Κυβερνήσεως τῶν ἐτῶν 1920 καί 1939 περί τῆς Γεωργικῆς Σχολῆς Μεσαρᾶς.

Κατόπιν ἀναδημοσιεύεται κεφάλαιο τῆς διδακτορικῆς διατριβῆς τοῦ Ἀντωνίου Κ. Σανουδάκη, Θεολόγου – Φιλολόγου, μέ τίτλο: «Οἱ ἀδούλωτοι ἄµβωνες», στό ὁποῖο περιγράφεται ἡ ἀντιστασιακή δράση τοῦ Βασιλείου.

Μετά ἀπό αὐτό, δημοσιεύονται ἀπομαγνητοφωνημένα ἀποσπάσματα ἀπό συνέντευξη µέ τήν Πολύµνια Λιοπυράκη, δευτερανιψιά τοῦ µακαριστοῦ Βασιλείου, τήν ὁποία πραγματοποίησα τό ἔτος 2018, μέ λίαν ἐνδιαφέρουσες ἀναφορές τῆς κ. Πολύμνιας πού φωτίζουν πτυχές τῆς ζωῆς τοῦ Βασιλείου καί ἀκολουθοῦν κείμενα ἐφημερίδων τῶν ἡμερῶν τῆς κοιμήσεως καί κηδείας τοῦ Βασιλείου.

Στή συνέχεια, δημοσιεύεται ἡ ∆ιαθήκη τοῦ Μητροπολίτου Κρήτης Βασιλείου. Τήν πρωτότυπη αὐτή ἰδιόχειρη Διαθήκη μᾶς δώρησε ὁ Γεώργιος Καρτσωνάκης, δικηγόρος τόν ὁποῖο εὐχαριστοῦμε πολύ. Στό τεῦχος μας ἀναφέρεται τό πῶς τήν βρῆκε.

Μετά δημοσιεύονται μερικές ἐγκύκλιοι καί ἔγγραφα τοῦ Ἱεράρχου Βασιλείου, ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Γορτύνης καί Ἀρκαδίας καί στό μέλλον, στό ἀρχεῖο τῶν νεοανεγερθέντων Γραφείων μας, πρέπει νά γίνει συστηματική ἔρευνα γιά τήν περίοδο τῆς ἐδῶ ἀρχιερατείας τοῦ Βασιλείου.

Ἡ ὕλη τοῦ περιοδικοῦ μας κλείνει μέ παράρτημα πού περιέχει περί τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καί περί τοῦ Πολιτιστικοῦ μας Κέντρου.

Τώρα, ἀπό τά περιεχόμενα τοῦ περιοδικοῦ μας θά ἤθελα νά ἀπομονώσω κάποια σημεῖα καί μέ αὐτά κλείσω.

Εἶπε, τότε, ὁ Νομάρχης, στόν Μητροπολίτη Κρήτης Βασίλειο: «νά μιλήσετε ὑπέρ τῶν Γερμανῶν»καί ὁ Βασίλειος τοῦ ἀπάντησε: «ὄχι ὑπέρ θά μιλήσω, ἀλλά κατά»καί ὁ Νομάρχης ἀνταπάντησε: «εἰς βάρος σας θά ᾽ναι»καί ὁ Βασίλειος εἶπε: «Τί θά μοῦ κάνουνε, νά μέ σκοτώσουνε; Ἄς μέ σκοτώσουνε»καί τρία παρακελεύσματά τοῦ Βασιλείου κατά τά σκοτεινά χρόνια τῆς Γερμανικῆς Κατοχῆς: «καλή λευτεριά», «καί τοῦ χρόνου ἐλεύθεροι»καί «ὅλοι μαζί ἐναντίον τῶν Οὔνων».

Ρώτησα τήν κ. Πολύμνια, τήν ἀνηψιά τοῦ Βασιλείου, ὅταν τῆς πῆρα τήν συνέντευξη πού περιέχει τό περιοδικό μας:

«…Σεβ.: Θυμᾶστε καθόλου τήν ἱστορία μέ τόν δρόμο;

Πολύμνια: Πώς δέν τή θυμᾶμαι. Μέχρι τήν Ἁγία Βαρβάρα ἤτανε ὁ δρόμος ἀπό κεῖ καί κάτω δέν ὑπῆρχε δρόμος. Ἀναγκάζοταν μέ τά πόδια, μέ τά ζῶα νά πηγαίνουν. Ἤλθε τότε ὁ Ὑπουργός Συγκοινωνιῶν καί κατεβαίνουνε στήν Ἁγία Βαρβάρα. Τοῦ λέει ὁ θεῖος: «θά πᾶμε τώρα στούς Ἁγίους Δέκα», μέ τά πόδια τόν ἐπῆρε. Περπατούσανε αὐτοί, πηγαίνανε τοῦ λέει, (ὁ Ὑπουργός), «μά ποῦ εἶναι οἱ Ἅγιοι Δέκα;». «Λέει, (ὁ Βασίλειος), πιό κάτω». Προχωροῦνε πιό κάτω, (ὁ Ὑπουργός), «ποῦ εἶναι οἱ Ἅγιοι Δέκα;», (ὁ Βασίλειος), «πιό κάτω». Αὐτός κουράστηκε, (Ὑπουργός), βέβαια, σιγά – σιγά πηγαίνανε, πηγαίνανε. «Σ᾽ ἔφερα μέ τά πόδια, τοῦ εἶπε ὁ θεῖος, γιά νά δεῖς πῶς ὁ κόσμος ἀγωνίζεται κι ἔρχεται μέ τά πόδια στούς Ἁγίους Δέκα, στή Μεσαρά». Τόν ἐπῆγε, (τόν Ὑπουργό, ὁ Βασίλειος), μέ τά πόδια καί ἔτσι ἔγινε ὁ δρόμος. Ὁ θεῖος, δηλαδή, φρόντισε κι ἔγινε ὁ δρόμος γιατί πῆγε τόν Ὑπουργό Συγκοινωνιῶν, από τήν Ἁγία Βαρβάρα μέχρι τούς Ἁγίους Δέκα μέ τά πόδια. «Πιό κάτω εἶναι», «πιό κάτω εἶναι», μέχρι πού φθάσανε στούς Ἁγίους Δέκα, κι εἶχε βγεῖ ἡ ψυχή του κακομίτση βέβαια τοῦ Ὑπουργοῦ καί ἀναγκάστηκε ὕστερα καί κάμανε τόν δρόμο. Στό περιοδικό δημοσιεύονται δύο ἐγκύκλιοι τοῦ Βασιλείου πού ἀφοροῦν τόν ἐν λόγῳ δρόμο…»

«…Μοῦ εἶπε προσωπικῶς ἡ μακαριστή Ἡγουμένη Μακρῖνα τῆς  Ἱ. Μονῆς Σαββαθιανῶν (βλ. σελ. 187, 188) – ὁ Βασίλειος ὡς Μητροπολίτης Κρήτης ἐγκατέστησε στήν Ἱ. Μονή Σαββαθιανῶν τήν ἀδελφότητά της ἐπί ἡγουμενίας τῆς μακαριστῆς μοναχῆς Μελάνης, γερόντισσας τῆς μοναχῆς Μακρίνας, καί στήριζε πολύ τήν ὄντως κοινοβιακή ζωή τῆς ἀδελφότητας – «Ἄν πάθετε κάτι, Σεβασμιώτατε, τί θά γίνουμε ἐμεῖς;» (οἱ Σαββαθιανιώτισσες ρώτησαν τόν Βασίλειο ὅταν δέν ἦταν καλά) καί ἐκεῖνος τούς ἀπάντησε ὡς ἑξῆς: «Ἐάν βρῶ παρρησία στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ, δέν θά σᾶς πειράξει ποτέ κανείς…». Τό Μοναστῆρι αὐτό, μέχρι σήμερα, συνεχίζει τήν ἀσκητική του πορεία.

Καί τελευταῖο, κάτι ἀπό μία ἐγκύκλιο τοῦ Βασιλείου: «Μέ ποῖον τρόπον, ἀγαπητοί, θά τύχωμεν τῆς σωτηρίας μας, μέ τρεῖς λέξεις μᾶς διδάσκει ὁ ἱδρυτής τῆς  Ἐκκλησίας Κρήτης, ὁ Μέγας Ἀπόστολος Παῦλος, διά τοῦ μαθητοῦ του καί πρώτου Ἐπισκόπου Γορτύνης καί Κρήτης Ἀποστόλου Τίτου.

«Παιδί μου Τῖτε, εἰπέ εἰς τούς Κρήτας, ὅτι, ἐφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις, παιδεύουσα ἡμᾶς, ἵνα ἀρνησάμενοι τήν ἀσέβειαν, καί τάς κοσμικάς ἐπιθυμίας, ΣΩΦΡΩΝΩΣ ὅσον ἀφορᾶ τούς ἑαυτούς μας, τό σῶμα καί τήν ψυχήν, μέ καθαρότητα καί ἁγιότητα, καί Δικαίως ὅσον ἀφορᾶ τούς ἀδελφούς μας, ἀποφεύγοντες πᾶν ὅτι, ὑλικῶς καί ἠθικῶς βλάπτει αὐτούς, καί ΕΥΣΕΒΩΣ ὅσον ἀφορᾶ τά πρός τόν Θεόν καθήκοντά μας νηστεύοντες, προσευχόμενοι, ἐξομολογούμενοι, καί τῶν Ἁγίων Μυστηρίων κοινωνοῦντες ζήσωμεν οὕτω ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, περιμένοντες τήν δευτέραν τοῦ  Ἰησοῦ Χριστοῦ παρουσίαν, τήν μέλλουσαν κρίσιν καί ἀνταπόδοσιν, καί τήν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν, τήν ὁποίαν, ὁλοψύχως εὐχόμεθα εἰς πάντας ὑμᾶς, τά ἀγαπητά ἡμῶν τέκνα, καί πάντοτε καί κατά τό ἀρξάμενον νέον σωτήριον ἔτος 1937. ΓΕΝΟΙΤΟ ΓΕΝΟΙΤΟ. Ἔνθερμος πρός τόν Θεόν ἁπάντων εὐχέτης † Ὁ Ἀρκαδίας Βασίλειος».

Σᾶς εὐχαριστῶ πολύ πού μέ ἀκούσατε.